Odpowiedź jest prosta- siły obcych agentur, obcych interesów, ludzie pełniący jedynie zawód „Polaka” skutecznie to blokowali sprawiając, że polskie siły były wykorzystywane przez obcych. Klasycznie dzielił nas rosyjska i niemiecka agentura, teraz doszły do tego wykorzystywane przez Niemcy służby ukraińskie, działające na rzecz Izraela służby żydowskie, bezkarnie hulają u nas nawet egzotyczne agentury chińskie. Wszystkie te siły, jakkolwiek mające rozbieżne interesy, zgodne były w jednym: nie można dopuścić do powstania zjednoczonej siły polskiej, zrzeszającej szczerych polskich patriotów i skutecznie walczącej o zachowanie polskich bogactw i potencji tu, nad Wisłą.
Taka partia była marzeniem przez wszystkie lata komunizmu, potem została skutecznie zblokowana przez tajne umowy „okrągłego stołu”. Ostatnio jednak coś jakby drgnęło, okazuje się że śmiałe wypowiadanie się w imię polskich interesów nie jest już tak skutecznie jak wprzódy zwalczane.
Działające dziś partie sprawiają, że wyborcy z coraz większym trudem głosują, często wybierając „mniejsze zło”. Kolejne badania nastrojów społecznych pokazują rysują obraz wedle którego narasta oczekiwanie na polska siłę, która podejmie trud walki o godność Polaków i powagę Polski. Dziś duże powodzenie uzyskuje partia Konfederacja Korony Polskiej Grzegorza Brauna, choć jeszcze nie wyklarowała swojego jednorodnego oblicza. Polacy często decydują się głosować na radykalnego Brauna, który gwarantuje działanie przeciwko systemowi, który zdążył nas wszystkich zmęczyć i zasmucić. Co byłoby zatem gdyby pojawiła się umiarkowana, rozsądna ale wyraźnie propolska – w porównaniu z tym co jest byłaby to siła zdecydowanie obliczalna i rzeczywiście działająca jedynie dla polskiego interesu i racji stanu. Wymarzona przez polską większość partia byłby jednocześnie rozsądna ale też pryncypialna w sprawach dla Polski najważniejszych. Realna w metodach działania i tak dobierająca strategie aby zrealizować jak najwięcej celów zgodnych z interesem Polaków. Idee czerpałaby z tradycyjnego polskiego katolicyzmu i w tym byłaby niezmienna. Tej partii nie uchodziłoby podejmowanie decyzji na korzyść innych państw i narodów. Prześmiewczy Hasek nazwałby ją Polską Partią Umiarkowanego Postępu w Granicach Prawa. Jednak taki portret – mimo wszystko – najlepiej opisywałby wymarzoną formację. Tak można sobie śnić dodając do tego obrazu wiele oczywistych cech, których nie prezentują działające dziś w Polsce partie i środowiska polityczne.
Skoro zatem takiej – oczywistej z wielu względów ale dziwnie niemożliwej do założenia – formacji nie posiadamy musimy kierować się matematyczną regułą kolejnych przybliżeń aż do osiągnięcia najbardziej pożądanego rezultatu. Musimy wybierać z tego co mamy. Do tej pory najpewniejszym wyborem dla polskich patriotów był PiS. Jednak po próbach pandemii i fatalnej polityki wobec Ukraińców rzesze zawiedzionych wyborców czekały choćby na słowa przeprosin ze strony liderów tego środowiska. Nic takiego nie miało miejsca. Trudno więc dziwić się sondażowej stagnacji PiS, której nie poruszyło nawet zwycięstwo Karola Nawrockiego. Kogo mają wybierać polscy, patriotyczni ale przecież w gruncie rzeczy i konserwatywni katolicy?! Oto pytanie na wagę wygranych wyborów parlamentarnych. Jak nie istniejącą partię idealną wcielić w rzeczywisty świat polskiej polityki?
Nadchodzi czas gdy odpowiedzi na te pytania staną się kluczowe dl sformowania nowego rządu i podjęcie prób zniwelowania niszczących efektów obecnej polityki rządu Donalda Tuska. Kto udzieli na nie najbardziej realnej odpowiedzi sformuje nowy gabinet rządowy.